راکت‌های پیک مدرن معمولاً کامپوزیت‌هایی از چندین ماده هستند که از نظر عملکردی به مواد هسته و مواد لایه سطحی/خارجی طبقه‌بندی می‌شوند.

1. مواد اصلی (حس و قدرت راکت را تعیین کنید)

این ماده اصلی لایه میانی ضخیم تر راکت است که مستقیماً بر "احساس" ضربه تأثیر می گذارد.

پلیمر: رایج ترین و مقرون به صرفه ترین ماده هسته. حس خوب و جذب شوک مناسب را ارائه می دهد، اما با صدایی خفه. یک انتخاب برتر برای راکت های سطح پایه و تفریحی.

Nomex (لانه زنبوری آرامید): یک ماده لانه زنبوری سبک، بسیار سفت و سخت و پاسخگو. قدرت بیشتر و صدای بلندتر را تولید می کند، اما با احساس "سخت تر" و کنترل کمی کمتر. معمولاً در راکت‌های متوسط ​​به بالا یافت می‌شود که قدرت را در اولویت قرار می‌دهند.

آلومینیوم: در درجه اول در راکت های سطح پایه و ارزان استفاده می شود. سبک وزن اما با استحکام متوسط، مستعد تغییر شکل و سقف عملکرد پایین تر.

1. فوم و سایر فوم های کامپوزیت: مواد هسته ای در حال ظهور. با اختلاط فوم هایی با چگالی های مختلف، می توان به تعادل عالی قدرت، کنترل و احساس دست یافت. معمولاً در مدل های حرفه ای یا پرچمدار سطح بالا استفاده می شود.

2. مواد بیرونی/سطحی (تعیین "عملکرد" و "دوام" راکت): این لایه نازکی است که هسته را می پوشاند و در تماس مستقیم با توپ است و بیشترین تأثیر را بر چرخش، کنترل و قدرت دارد.

فیبر کربن: در حال حاضر جریان اصلی و معیار مطلق در بازار گران‌قیمت است. ویژگی ها: سبک وزن، استحکام بالا و استحکام کافی. انتقال قدرت عالی، کنترل دقیق و "بازخورد احساس" عالی را ارائه می دهد. سطح معمولاً دارای بافت فیبر کربنی است که به افزایش اصطکاک و افزایش چرخش کمک می کند.

فایبرگلاس: انعطاف پذیرتر و انعطاف پذیرتر از فیبر کربن است. "نقطه شیرین" بزرگتر و احساس نرم تر، با جذب ضربه خوب را ارائه می دهد، اما انتقال نیرو و استحکام به خوبی فیبر کربن نیست. یک انتخاب متداول برای راکت های با عملکرد بالا و کنترل محور.

مواد هیبریدی: مانند ترکیبات فیبر کربن / فایبرگلاس. هدف این طراحی ترکیبی از مزایای هر دو است، مانند استفاده از فیبر کربن برای افزایش استحکام در قاب و فیبر شیشه برای گسترش نقطه شیرین روی سطح ضربه. این یک نقطه فروش بازاریابی عالی است.

گرافیت: اغلب با فیبر کربن اشتباه گرفته می‌شود، اما به‌طور دقیق، راکت‌های اولیه از گرافیت بیشتری استفاده می‌کردند، با عملکرد مشابه، اما به طور کلی در فرآیند تولید و استحکام در مقایسه با فیبر کربن مدرن پایین‌تر بودند. در حال حاضر، راکت‌هایی که برچسب «گرافیت» دارند، بیشتر محصولات میان‌رده هستند.

روند بازار:

سطح ورودی/تفریحی: هسته پلیمری + الیاف شیشه / لایه سطحی گرافیت معمولی.

میان رده/پیشرفته: Nomex یا هسته پلیمری درجه یک + لایه سطحی فیبر کربن.

سطح بالا/رقابتی: فوم پیشرفته یا هسته Nomex + لایه سطحی فیبر کربن با کیفیت بالا، با فرآیندهای تولید تصفیه شده (مانند طراحی غیر متخلخل و فناوری لبه).

پارامترهای کلیدی پیک راکت ها:

وزن: به طور معمول بین 190 گرم تا 250 گرم. راکت‌های سبک‌تر (کمتر از 200 گرم) چابک‌تر هستند و کنترل آن آسان‌تر است. راکت های سنگین تر (بیش از 220 گرم) قدرت بیشتر و پایداری بهتری را ارائه می دهند.

شکل صورت راکتی: پهن استاندارد (نقطه شیرین بزرگ، مناسب برای مبتدیان)، دراز (افزایش دسترسی)، تیغه شکل (برای قدرت و سرعت).

ضخامت: معمولاً 13-16 میلی متر. راکت‌های ضخیم‌تر قدرت بیشتری تولید می‌کنند، در حالی که راکت‌های نازک‌تر کنترل و چابکی بهتری را ارائه می‌دهند.

نقطه تعادل:

Head-heavy: قدرت بیشتر، اینرسی نوسان بزرگتر.

چراغ جلو/متعادل: کنترل بهتر، زمان واکنش سریعتر در تور.

اندازه گرفتن: دورهای معمول تقریباً 10 سانتی متر (4 اینچ) و 10.5 سانتی متر (4.25 اینچ) است که برای اندازه های مختلف دست مناسب است.

چرم دستگیره: قابل تنفس، عرق گیر و مقاوم در برابر لغزش.

#پیک بال #ورزشی #پیکبال کربن فیبر